There was a time when men were kind
When their voices were soft
And their words inviting
There was a time when love was blind
And the world was a song
And the song was exciting
There was a time
Then it all went wrong

I dreamed a dream in time gone by
When hope was high
And life worth living
I dreamed that love would never die
I dreamed that God would be forgiving
Then I was young and unafraid
When dreams were made and used and wasted
There was no ransom to be paid
No song unsung, no wine untasted

But the tigers come at night
With their voices soft as thunder
As they tear your hope apart
As they turn your dream to shame

He slept a summer by my side
He filled my days with endless wonder
He took my childhood in his stride
But he was gone when autumn came

And still I dream he'll come to me
That we will live the years together
But there are dreams that cannot be
And there are storms we cannot weather

I had a dream my life would be
So different from this hell I'm living
So different now from what it seemed
Now life has killed the dream I dreamed.

นานมาแล้วผู้คนยังการุณย์
ครั้งที่น้ำเสียงยังมีไออุ่น
ถ้อยคำพวกเขาหวานละมุน

นานมาแล้วที่รักได้บดบัง
โลกเคยยังมีเพลง
เพลงที่แสนตื่นใจ
นานมา... และมันได้เลือนหายไปสิ้น

ฉันฝันว่าฉันฝันเมื่อนานมา
ครั้งที่หวังยังแรงกล้า
ค่าชีวิตยังดำรง

ฉันฝันว่ารักไม่เคยมลาย
ฉันฝันว่าพระองค์เจ้าท่านทรงปราณี
วานวันที่ฉันยังเยาว์ไม่กลัวเกรง
ปล่อยความฝันสร้าง บรรเลง และสูญหาย
ไม่มีค่าราคาที่ต้องจ่าย
ไร้เพลงห้ามขับขาน, ไร้เหล้าไวน์ห้ามลองลิ้ม

แล้วคืนค่ำมัจจุราชก็คืบคลาน
น้ำเสียงหวานพลันแข็งกร้าว
พวกเขาฉีกกระชากหวังเป็นชิ้นๆ
และหมิ่นแคลนความฝันของคุณ

เขาหลับใหลเคียงข้างฉันเมื่อหน้าร้อนนั้น
เติมเต็มคืนวันอันอัศจรรย์มิรู้สิ้น
นำพาวัยเยาว์นั้นให้โบยบิน
แต่เขาก็จากไปเมื่อฤดูกาลได้ผ่านพ้น

ฉันยังฝันว่าเขาจะกลับมา
และเคียงชีวาตราบนานเนาว์
แต่ฝันนั้นเล่าก็ไม่ถึงฝั่ง
จากพายุคลั่งที่ไม่อาจคาดคิด

ฉันเคยคิดว่าฝันจะเป็นจริง
ทิ้งไปจากขุมนรกที่ฉันยืน
ทิ้งไปจากสิ่งที่มันเคยเป็น
บัดนี้ความจริงได้ฆ่าฝันที่ฉันฝัน